Loperamide 2 mg: gebruik, dosering en voorzorgen

In welke situaties Loperamide wordt gebruikt

Loperamide, in de vorm van loperamidehydrochloride, remt de peristaltiek, dus de golvende bewegingen waarmee de darm zijn inhoud verder duwt. Doordat de darminhoud trager door de darm gaat, vermindert de dunne ontlasting. Het middel behandelt de klacht en niet de oorzaak: de samenvatting spreekt uitdrukkelijk van een symptomatische behandeling. Loperamide heeft de ATC-code A07DA03, de groep van de middelen tegen diarree.

De erkende indicatie is de symptomatische behandeling van acute diarree bij volwassenen en bij kinderen vanaf 15 jaar. Voor kinderen jonger dan 15 jaar is Loperamide AB niet bestemd. In het Belgische register staat de orodispergeerbare tablet van 2 mg van Aurobindo N.V. in Brussel. Dat pakket wordt afgeleverd zonder voorschrift van een arts, omdat het als geneesmiddel zonder voorschrift is ingeschreven. Elke tablet is wit tot gebroken wit en rond, met een diameter van ongeveer 7 mm.

Wie een doosje in handen heeft, kijkt best eerst naar drie dingen: of de diarree acuut is, of er koorts of bloed in de ontlasting is, en of er recent antibiotica zijn gebruikt. In die gevallen is loperamide niet het geschikte middel. Dat staat onder Voorzorgen bij gebruik.

Deze pagina volgt de Belgische samenvatting van de productkenmerken van Loperamide AB 2 mg orodispergeerbare tabletten en vervangt de bijsluiter in het doosje niet.

Beschikbare vormen en sterktes

Het register kent twee pakketten van dezelfde vorm: Loperamide AB 2 mg en Loperamide EG Instant 2 mg, allebei orodispergeerbare tabletten. Loperamide EG 2 mg heeft dus dezelfde vorm en dezelfde sterkte als het referentiepakket van deze pagina, maar de samenvatting waarop deze tekst steunt, hoort bij Loperamide AB. De lijst van hulpstoffen kan van pakket tot pakket verschillen en staat in de bijsluiter van het pakket dat u in handen heeft.

De hulpstoffen zijn niet onbelangrijk. Aspartaam is een bron van fenylalanine en kan schadelijk zijn bij fenylketonurie (PKU), een zeldzame erfelijke aandoening waarbij fenylalanine zich ophoopt. Voor zuigelingen jonger dan 12 weken zijn er geen gegevens om het gebruik van aspartaam te beoordelen. Door de saccharose mogen patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen zoals fructose-intolerantie, glucose-galactose-malabsorptie of sucrase-isomaltase-insufficiëntie dit geneesmiddel niet gebruiken. Het natriumgehalte is lager dan 1 mmol (23 mg) per tablet, dus de tablet is in wezen natriumvrij.

Voorzorgen bij gebruik

Wanneer loperamide niet mag worden gebruikt

De samenvatting somt de volgende contra-indicaties op:

• overgevoeligheid voor loperamidehydrochloride of voor een van de hulpstoffen;
• kinderen jonger dan 15 jaar;
• aandoeningen waarbij een remming van de peristaltiek moet worden vermeden, wegens het risico op ileus, megacolon en toxisch megacolon;
• acute dysenterie, gekenmerkt door diarree met hoge koorts en/of bloed in de ontlasting;
• diarree tijdens of na gebruik van antibiotica (pseudomembraneuze of antibiotica-geassocieerde colitis);
• bacteriële darmontsteking door ziektekiemen die de darmwand binnendringen, zoals Salmonella, Shigella en Campylobacter;
• een acute verergering van colitis ulcerosa.

Loperamide moet onmiddellijk worden stopgezet wanneer constipatie, een opgezette buik of ileus ontstaat.

Waarschuwingen

• Alleen symptomatisch. Is er een onderliggende oorzaak vastgesteld, dan wordt indien mogelijk een specifieke behandeling gegeven. Bij koorts of bloed in de ontlasting wordt loperamide uitgesteld totdat de verwekkende kiem is geïdentificeerd.
• Vocht en elektrolyten. Diarree kan tot grote verliezen van vocht en elektrolyten leiden. De belangrijkste behandeling is daarom het aanvullen ervan, en dat is vooral belangrijk bij kinderen en ouderen. De samenvatting raadt aan zeer veel te drinken, zoute of zoete dranken, om het verlies te compenseren; de gemiddelde dagelijkse waterinname bij volwassenen is 2 liter. Hoeveel orale of intraveneuze rehydratatie nodig is, hangt af van de ernst van de diarree, de leeftijd en de kenmerken van de patiënt.
• Geen verbetering binnen 48 uur. Bij acute diarree zonder klinische verbetering wordt loperamide gestaakt en raadpleegt de patiënt een arts.
• Aids. Bij patiënten met aids wordt de behandeling stopgezet bij de eerste tekenen van een opgezette buik. Er zijn geïsoleerde meldingen van obstipatie met een verhoogd risico op toxisch megacolon bij aidspatiënten met infectieuze colitis door virale of bacteriële ziektekiemen.
• Leverfunctiestoornis. Er zijn geen farmacokinetische gegevens, maar door het verminderde first-pass-metabolisme is voorzichtigheid geboden, met nauwgezette controle op tekenen van toxiciteit voor het centrale zenuwstelsel. Bij een ernstige leverfunctiestoornis gebeurt het gebruik onder medisch toezicht.
• Hartaandoeningen. Bij overdosering werden voorvallen aan het hart gemeld, waaronder verlenging van het QT-interval en van het QRS-complex en torsade de pointes. Sommige gevallen liepen fataal af. Overdosering kan een bestaand Brugada-syndroom aan het licht brengen. De aanbevolen dosis en behandelingsduur mogen daarom niet worden overschreden.
• Misbruik. Bij personen met opioïdafhankelijkheid werden misbruik en verkeerd gebruik van loperamide voor opioïdsubstitutie gemeld.

Wisselwerkingen met andere geneesmiddelen

Loperamide is een substraat van P-glycoproteïne. Remmers van dat eiwit en van enkele leverenzymen kunnen de bloedspiegel van loperamide sterk doen stijgen:

• kinidine of ritonavir, beide P-glycoproteïneremmers, gaven met een enkele dosis van 16 mg loperamide een 2- tot 3-voudige stijging van de plasmawaarden; de klinische relevantie bij de aanbevolen doses is niet bekend;
• itraconazol, een remmer van CYP3A4 en P-glycoproteïne, gaf met een enkele dosis van 4 mg een 3- tot 4-voudige stijging;
• gemfibrozil, een CYP2C8-remmer, verdubbelde de concentratie ongeveer; de combinatie van itraconazol en gemfibrozil gaf een 4-voudige stijging van de piekwaarden en een 13-voudige stijging van de totale blootstelling, zonder effecten op het centrale zenuwstelsel in psychomotorische tests;
• ketoconazol, een remmer van CYP3A4 en P-glycoproteïne, gaf met 16 mg loperamide een 5-voudige stijging, zonder versterking van de farmacodynamische effecten gemeten met pupillometrie;
• oraal desmopressine gaf een 3-voudige stijging van de plasmaconcentraties van desmopressine, waarschijnlijk door de tragere beweeglijkheid van het maagdarmkanaal.

Geneesmiddelen met vergelijkbare farmacologische eigenschappen kunnen het effect van loperamide versterken. Middelen die de darmpassage versnellen, kunnen het effect verminderen. Vermeld bij de apotheker altijd welke andere geneesmiddelen u gebruikt.

Zwangerschap, borstvoeding en vruchtbaarheid

Er zijn geen aanwijzingen dat loperamidehydrochloride teratogene of embryotoxische eigenschappen heeft. Toch worden de voordelen tegen de mogelijke risico's afgewogen voor het gebruik tijdens de zwangerschap, in het bijzonder in het eerste trimester. Loperamide gaat in kleine hoeveelheden over in de moedermelk; gebruik tijdens de borstvoeding wordt niet aanbevolen en vrouwen die borstvoeding geven, vragen hun arts om een gepaste behandeling. Gegevens over de vruchtbaarheid bij de mens ontbreken. Dieronderzoek bij therapeutische doses wijst niet op een effect.

Rijvaardigheid

Vermoeidheid, duizeligheid of sufheid kunnen optreden bij diarreesyndromen die met loperamide worden behandeld. Voorzichtigheid bij het besturen van voertuigen en het bedienen van machines is daarom raadzaam.

Overdosering

Bij overdosering, ook een relatieve overdosering door een slechte leverwerking, kunnen depressie van het centrale zenuwstelsel (stupor, coördinatieafwijkingen, somnolentie, miosis, spierhypertonie en onderdrukte ademhaling), constipatie, urineretentie en een ileusachtig syndroom optreden. Bij kinderen, bij wie de bloed-hersenbarrière nog niet goed werkt, kan een depressie van het centrale zenuwstelsel zich gemakkelijker ontwikkelen. Er werden ook hartvoorvallen waargenomen: verlenging van het QT-interval en het QRS-complex, torsade de pointes, andere ernstige ventriculaire aritmieën, hartstilstand en syncope, ook met fatale afloop. De behandeling start met ECG-bewaking en, bij symptomen van het centrale zenuwstelsel, met naloxon als tegengif. De werkingsduur van loperamide is langer dan die van naloxon (1 tot 3 uur), zodat herhaalde toediening nodig kan zijn en de patiënt minstens 48 uur wordt opgevolgd. Wie te veel heeft ingenomen, neemt onmiddellijk contact op met een arts.

Hoe neemt u Loperamide in?

De orodispergeerbare tablet gaat op de tong. Ze valt daar onmiddellijk uiteen en wordt met het speeksel doorgeslikt, dus er is geen extra vocht nodig om ze in te nemen. Het aanvullen van vocht bij diarree blijft wel nodig, zoals hierboven staat.

De doseerrichtlijnen hieronder komen uit de samenvatting van Loperamide AB. Wie Loperamide EG of een ander pakket heeft, volgt de bijsluiter van dat pakket.

Volwassenen. De startdosis is 4 mg loperamidehydrochloride, dus twee tabletten, gevolgd door 2 mg, dus één tablet, na elke volgende dunne ontlasting. Een dagelijkse dosis van 6 tabletten, goed voor 12 mg, mag niet worden overschreden.

Adolescenten vanaf 15 jaar. Bij het begin van de behandeling en na elke volgende dunne ontlasting wordt 2 mg ingenomen, dus één tablet. De dagelijkse dosis van 4 tabletten, goed voor 8 mg, mag niet worden overschreden. Houdt de diarree na twee dagen behandeling aan, dan wordt de patiënt aangeraden een arts te raadplegen, die indien nodig verder onderzoek kan overwegen.

Kinderen jonger dan 15 jaar. De orodispergeerbare tablet mag niet worden gebruikt. Voor deze groep bestaan andere geneesmiddelen.

Ouderen. Er is geen dosisaanpassing nodig.

Nierfunctiestoornis. Het merendeel van de werkzame stof wordt omgezet en de omzettingsproducten of de onveranderde stof verlaten het lichaam met de ontlasting. Daarom is bij een nierfunctiestoornis geen dosisaanpassing nodig.

Leverfunctiestoornis. Voorzichtig gebruik, vanwege het verminderde first-pass-metabolisme.

Neem niet meer in dan de aanbevolen dagdosis en niet langer dan nodig. Bij aanhoudende diarree na 48 uur wordt de behandeling stopgezet en gaat de patiënt naar de arts.

Wanneer u een arts raadpleegt

Neem contact op met een arts bij koorts of bloed in de ontlasting, bij diarree die na 48 uur niet verbetert, en bij constipatie, een opgezette buik of tekenen van ileus. Bij een allergische reactie, zoals zwelling van gezicht of keel (angio-oedeem), huiduitslag met blaren of netelroos, wordt de behandeling stopgezet en wordt medische hulp ingeroepen.

In klinische studies bij acute diarree (2.755 patiënten van 12 jaar of ouder) waren de vaakst gemelde bijwerkingen constipatie (2,7 %), flatulentie (1,7 %), hoofdpijn (1,2 %) en misselijkheid (1,1 %). De tabel geeft de bijwerkingen uit klinische studies en uit de ervaring na marktintroductie, met de frequentie volgens de samenvatting. Vaak betekent 1 op 100 tot 1 op 10, soms 1 op 1.000 tot 1 op 100, zelden 1 op 10.000 tot 1 op 1.000 en niet bekend dat de gegevens geen schatting toelaten.

Een aantal van deze klachten, zoals buikpijn, misselijkheid, braken, slaperigheid, vermoeidheid, duizeligheid, constipatie en winderigheid, zijn ook symptomen van de diarree zelf en daarom moeilijk van een bijwerking te onderscheiden. Onmiddellijk na het innemen van een orodispergeerbare tablet kan een tijdelijk branderig of prikkelend gevoel op de tong optreden.Elk niet verwacht effect kan worden gemeld, door de patiënt zelf of door de zorgverlener, aan het Belgische systeem voor geneesmiddelenbewaking.be van het FAGG.

Hoe bewaart u dit product?

De tabletten worden bewaard beneden 25 °C. De houdbaarheid is 5 jaar. Neem de tablet pas vlak voor het gebruik uit de blister, omdat een orodispergeerbare tablet uit elkaar valt zodra ze nat wordt.

Leg het weg waar kinderen niet bij kunnen, en kijk de datum op de verpakking na. Vervallen of ongebruikte geneesmiddelen kunt u bij de apotheek inleveren.

Wat het vaakst terugkomt

Officiële bronnen

De feiten komen uit de Belgische samenvatting van de productkenmerken van Loperamide AB 2 mg orodispergeerbare tabletten, laatst gepubliceerd op 29 oktober 2026 door het FAGG, en uit de bijhorende bijsluiter. De registergegevens komen uit de Belgische geneesmiddelendatabank.

Deze pagina is geen medisch advies. Raadpleeg bij twijfel de arts of de apotheker.

• Samenvatting van de productkenmerken (FAGG)
• Bijsluiter (FAGG)

Nagelezen door Pharmacie du Pont de l’État · 13/11/2026